قال الرضا عليه السلام:"إنّ يوم الحسين أقرح جفوننا، وأسبل دموعنا"،ثم قال عليه السلام:"كان أبي إذا دخل شهر المحرّم لا يرى ضاحكا وكانت الكآبة تغلب عليه حتّى يمضي منه عشرة أيام، فإذا كان يوم العاشر كان ذلك اليوم يوم مصيبته وحزنه وبكائه"
امام رضا علیه السلام فرمود:"روز حسین پلک چشمان ما را مجروح، و اشکهای ما را جاری کرد"، سپس فرمود:"وقتی ماه محرم می شد، از پدرم لبخندی دیده نمی شد و تا روز دهم غم و اندوه بر او غلبه می کرد وچون به روز دهم می رسید، آن روز روز ماتم و اندوه و زاریشان بود".
الامالی للشیخ الصدوق. المجلس السابع والعشرون. الرقم2.
بحار الانوار ج44. باب ثواب البکاء علی مصیبته. الرقم17.
|
|
|
